Ik doar te stellen dat eltse foarm van stroomopwekking risisko’s hat. De risiko’s binne het grutst yn de standaard technyken dy’t yn eltse sintrale sitte: stoomtsjettels mei in druk fan 160 – 200 bar en in gygantysk stoomfolume. Dizze risiko’s jilde ek de elektryske ynstallaasjes. By in klapper sil dat minder minsken reitsje, mar fergis jo net yn de gefolgen fan soks. Dizze technyke sitte fysyk fier fan de reaktoren ôf en dochs hellet Greenpeace in stroomsteuring op het terrein fan in kearnsintrale my in protte tumult oan, wylst dêr neat oars oan’a hân is is krekt san steuring by in konfinsjonele sintrale. It tal konfinsjoenle sintrales is enorm en jo hearre dêr (terjochte) gjin misnke oer.

De kreet ‘Nimmen wit wat de gefolgen binne fan it âlder wurden fan in sintrale mei it each op de feiligens.’ is te gek foar wurden! Fansels binne guon dy’t dêr harren wurk yn hawwe folsein op’e hichte fan de technyske staet en de risiko’s. Krekt as in piloat yn in fleantúch net syn eigen libben en dat fan syn passagiesr op it spul set, troch my ûnwis as wrak materieel te fleanen, sil dat hjir presys en gelyk it gefal wêze.

Greenpeace moat ophâlde mei raazen en opskuor te feroarsaakjen, sy moatte mei feiten en op basis dêrfan mei brûkbare alternatyven oankomme. Sa lang sy dat net dogge, binne it lûdroppers, dy’t foaral sich sels graach hearre meie!